Aşk  iğnesiyle  dikilince bir  dikiş ,

kıyamete kadar  sökülmez imiş…SeNi  çok  özledim…

Sensiz Yapamam…

Bir rüzgar gibi gelip geçtin hayatımdan
Dinmedi içimde o acı hatıra
Ağladım boşluğuna dizlerim bağlanmış
Sensiz herşey boş herşey yalanmış

Ne fayda yaram dinmez
Günlerim geçmek bilmez
Anılarım silinmez yarim yarim

Sensiz yapamam buralarda duramam
Kolay değil inan başkasıyla olamam
Sensiz yapamam buralarda duramam
Kolay değil inan başkasıyla yapamam

Yar söyle nasıl alışırım yokluğuna
Terk edip gidişin yıllardır aklımda
Ben seni unutmam unutamam yanarım
Kırgın olsamda hep seni anarım

Ne fayda yaram dinmez
Günlerim geçmek bilmez
Anılarım silinmez yarim yarim

Sensiz yapamam buralarda duramam
Kolay değil inan başkasıyla olamam
Sensiz yapamam buralarda duramam
Kolay değil inan başkasıyla olamam....

Yavuz Bingöl

Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

 “Sana dilsiz, dudaksız sözler söyleyeceğim

 Bütün kulaklardan gizli sırlardan bahsedeceğim

 Bu sözleri sana, herkesin içinde söyleyeceğim  ama

 senden başka kimse duymayacak  Kimse anlamayacak…”

 Hz.Mevlana.

Günler  sizden kutlu olsun, kutlu olan sizlersiniz!
Günler gelirler ki size, Cumanız kultu olsun.
Aşk olsun!

Kuş kadar olsun, Aşk olsun!

AŞK!

Sarp kayaların dehlizinde saklı, tılsımlı define gibidir.
Ele geçirilmesi bi hayli zordur.
Sabır ve meşakkat ister.
Ele geçen definenin muhafazası ise
O defineyi bulmaktan daha zordur
Sadakat ve istikamet ister....

MAŞUK!

Kaf dağının ardındaki zümrüd-ü anka kuşu gibidir.
Pek nazlıdır, hiç ihmale gelmez.
Teslimiyet ve muhabbet ister...

AŞIK!

Aşığın durumu ise çok farklıdır.
Ne cehennem ister ne cennet.
Ne saltanat ister ne servet.
Sevildiğini bilmek yeter ona.
Bunada diyet ister .!
En mühimi de, koca bir yürek ister...

DokUz ArALIK iKibinDokUz...

Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

           Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

Ağlayabilir miyim gönlüm?
Müsaadenle..
Şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi...
Günaha batan tüm kirliliğin ile...
Ağlayabilir miyim?

İzin ver lütfen...
Şöyle inceden yağan yağmur masumiyeti gibi...
Öylesine ama ölesiye...
Bu can çıkana kadar bedenden...

Nefsimin nefesi kesilesiye...
Pembe güller mor menekşelere düşesiye...
Sol yanımın ateşi yükselesiye kadar...
Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan,
Ağlayabilir miyim?

Şemsiyem önümde gökyüzünün ağlama isteklerime mukabele etmesini beklerken,
Karşımda duran ihtiyar dağın ardındaki gün boyu tebessüm eden güneşi kaçırmış gibi...
Dizlerimin bağını çözen sahtelikleri anlatırken kalem kırmış gibi...
Yabancılar içerisinde bulunan tek dostu terk etmiş gibi...

İç çeke çeke...
Düşürebilir miyim küskün damlaları elime...
Sonra da hiç ağlamamış gibi,
Hiç hissetmemiş gibi acizliğimi...
"Bir şeyim yok"larla tekrar katılabilir miyim?
Ağlamayı bile çok gören kendi kalabalığıma,
Ve...
"Bu son" diyecek kadar vefasız olabilir miyim?
Gözyaşlarıma...

Hayırlı  ola  Cuma ve Peşindeki Günler...

Nice  Cuma’lara  Aşk ile…

Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

mahyama düşen mahşer / örten muamma
sen misin dedi(1) her gece sabahı tetikleyen
fakîr hafızama yenilen kuytu t e v e k k ü l


âvâre baharı sensiz bıraktın
ç ö l buhurunda. çocukluğumuz
terli mavi / bahânemiz yok şimdi


aynaya dön kalbimi ayart
küllenen acıların seyret sersemliğini
a ş k ın soykütüğünde. matem kokuyor akşam


belki sendin bilemem
ruhumun şifresinde sürgün kalan a n k e b u t
sürükleNdiğim îmâ


(1)
kim koydu bu mektubu koynuma
bakar bakar ağlarım yüzüm ipek kozası
söz hazır düş kurulu yine de gelmiyorsun
öyleyse kır kalemi
sonsuz uykumda uğuldasın merakım

Mehmet Şamil

 Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

İşte  o  zaman
Onu  seviyorsun  demektir.

O  sana  sevmeyi,
Gercek  aşkı  öğretti.
Sen  onu  hep sevecek,
Ve  sevilmenin  mutluluğunu  tattıracaksın.

O , hiç sen  olmasa  bile,
Seni  bir  parça sevmese bile....

Ümit Yaşar OĞUZCAN

 “ Aşk şairi olarak tanındım, hep böyle kalmak isterim.
Bu konuda şiirlerimde çok şey söyledim. Daha da söyleyeceğim. Aşk şairiyim, fakat sevmekten sevilmeye vakit bulamadım. Karşılıklı sevenlerin değil, sevipte sevilmeyenlerin şiirini yazdım. Aşkın karşılık beklemeden sevmek olduğuna inanıyorum.”(Oğuzcan 1967:33)

 Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..

Parelendi kafes
Can kuşu yola düştü
Kanadım kırıktır
Sana varacak yolu göster bana...

Derya oldu nefes
Can Canan'a uçtu
Kalbim buruktur
Seni bulacak beni göster bana...

Kesildi ses
Dil sustu,söz boşa çıktı
Gönlüm yıkıktır
Seninle olacağım yolu göster bana...

Sen varsın
Yokluk bile Senin var etmenle vardır
Varlar zaten Seninle vardır...

Sen vardan da öte, yoktan da öte var olansın
Senin varlığına benzeyen başka bir var yok
Varlar hep senin yanındadır...

La ilahe illa hu...
İlla hu...
Hu...

Hayrola  Cuma ve  peşindeki günler…

Hoş olun ,Hoş kalın, Aşk la kalın…

Saklı bir zamandan, sözlerin mührü gelir.

Bir gündüz sabrına mühürlenir dudaklar.

Gelen günün sırrına tutulur yeryüzü.

Biraz oruç sessizliği.

Biraz susuz.Biraz uzak.Biraz yalnız..
Sonsuza bir dokunuşta dilimiz,dudağımız.Gündüzün ışığında,bir rengin dokunuşu gibi geçiyoruz saatlerden.Hiçbir lezzet ne dilimize,ne tenimize dokunacak şimdi.Lezzetler,dokunuşlar secde sessizliğinde.

O'nun sırrına saklı bir sabrın konuklarıyız.Vaktin en güzeli düşüyor dilimize. O'nun çağrısında yeryüzü dokunuşlarını bırakıyoruz.Vaktin sonsuzluğa çağrısında dilimiz.Toplanan günleri yerleştirmek için, gündüz susuzluğundan bir vakti koparıyoruz.Her geçen vakit de O'nun adıyla sonsuzluğa sarılıyoruz.

Ve günün sırrını taşıyabilecek bir güzeli karşılıyoruz.

Akşama açıyoruz/açılıyoruz sırrımızla. Şimdi gökler kenara çekiliyor.

Sözlerin sırrına saklanıp, akşamın sessiz ellerine düşüyoruz.

Ay ışığı yıldızlar dökülüyor dilimize.Gündüz rüzgarlarına sardığımız bir armağan gibi,açlığımız gökler sofrasında açılıyor.

Rabbimize doğru,sonsuzluğa yol açıyor.

Cumanız Kutlu Olsun…

 
Kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan âhenktir Aşk !..